Zajęcia

Integracja Sensoryczna

Metoda integracji sensorycznej jest jedną z najnowszych kompleksowych metod terapeutycznych w Polsce. Stosowana jest w odniesieniu do dzieci z opóźnieniami w rozwoju psychoruchowym, trudnościami w nauce szkolnej i z uszkodzeniami ośrodkowego układu nerwowego. Twórczyni tej metody, Jean Ayres wskazała na trzy najważniejsze, podstawowe i najwcześniej dojrzewające systemy zmysłowe, które pełnią decydującą rolę w prawidłowym rozwoju dziecka. Są to : system dotykowy, system czucia głębokiego – tak zwana priopriocepcja (czucie własnego ciała) oraz system przedsionkowy (zwany zmysłem równowagi). Kształtowanie się procesów percepcji wzrokowej i słuchowej oraz ich koordynacji zależy od właściwej stymulacji przez bodźce dotykowe i przedsionkowo-prioprioceptywne.

Mózg w każdej chwili naszego życia odbiera, segreguje i przetwarza bodźce zmysłowe, które docierają do niego z naszego ciała. Poszczególne zmysły współdziałają ze sobą podczas wykonywania złożonych zadań i ten proces stanowi podstawę ich integracji. Tworzenie procesów integracji sensorycznej i ich doskonalenie odbywa się w pniu mózgu – części ośrodkowego układu nerwowego. Niedobór lub brak dopływu bodźców zakłócają tworzenie się prawidłowej integracji zmysłowej. Nasze układy zmysłowe współdziałają ze sobą, pomagają sobie i wzajemnie się uzupełniają, pomagają nam w codziennym życiu, gdy wykonujemy wiele, wydawałoby się prostych czynności, jak np. chodzenie, bieganie, umiejętność utrzymywania równowagi, jak również mówienie.  Uczymy się przez zmysły i dzięki zmysłom, które nasz mózg „musi” odpowiednio zinterpretować, ułożyć w odpowiednią całość, aby potem właściwie zareagować na daną sytuację, np. wyciągamy ręce aby się obronić przed napotkaną przeszkodą lub upadkiem. Każda nasza reakcja jest poprzedzona  procesem, w którym następuje organizacja płynących do naszego organizmu wrażeń i przekształcenie ich w celowe działanie. Proces ten rozpoczyna się w momencie zaistnienia bodźca, np. zapach, smak, ostre światło, zmiana ruchu, dotyk innej osoby, różne dźwięki płynące z otoczenia. Dziecko, które nie przejawia zaburzeń integracji sensorycznej zareaguje właściwie na nie i jego zachowanie będzie adekwatne do sytuacji. Odwrotnie dzieje się w przypadku dzieci z zaburzeniami integracji sensorycznej, których mózg nie jest w stanie właściwie „obrobić” takich bodźców, przez co ich zachowanie tak bardzo może czasem dziwić.

W ramach terapii integracji sensorycznej w przedszkolu specjalnym w Kupieninie prowadzone są ćwiczenia usprawniające bazowe układy zmysłowe i korygujące zaburzenia płynące z ich niewłaściwej interpretacji. Program terapii ma na celu usprawniać zmysły dzieci niepełnosprawnych, sprzyjać koordynacji pracy ich półkul mózgowych, służyć poprawie napięcia mięśniowego, równowagi, planowania motorycznego, koncentracji uwagi, kształtować lub doskonalić umiejętność nawiązywania i podtrzymywania relacji społecznych oraz wspomagać inne prowadzone równolegle ćwiczenia, np. logopedyczne, ogólnorozwojowe.